ایمان ما

ملت ما

تاریخ فردای ما

کالبد زمان ما

به تو و خون تو محتاج است

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما

زندگی هندسه ی ساده یکسان نفس ماست

زندگی رسم خوشایندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد به اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لبه طاقچه عادت از یاد من وتو برود

سهراب سپهری

گفته بودی:

که چرا محو تماشای منی ؟

                                            و آن چنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی 

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود 

                                                ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی